Bekijk onze Facebook posts en word fan!

SPORTVASTEN door Léon van Hooijdonk

Nou, daar stond hij dan te shinen: mijn anti-kerstpakket. Ik had al wat mensen verteld dat ik gedurende tien dagen een sportvastenkuur zou volgen maar met de doos van Fittergy in huis was er officieel geen weg meer terug. Waar had ik ook alweer ja tegen gezegd? Drie dagen geleidelijk aan voeding afbouwen, drie dagen sapvasten, vier dagen weer voeding opbouwen. Oh, en elke dag dus een halfuurtje cardio met je hartslag in de verbrandingszone. 

‘Moderne fratsen’, volgens sommigen, anderen vonden het juist ‘heel traditioneel in de aanloop naar Pasen’.
Suzanne, mijn Sportvastencoach bij Trainingscentrum Helena, zei simpelweg: “Zie het als een avontuur”. Nou waren de Hunger Games ook een avontuur, maar soit. In ieder geval stond vast dat dit een unieke gebeurtenis zou worden. Ik vertrouwde mijn vrienden en familie toe dat, wanneer er onverhoopt wat mis zou gaan, ik gereanimeerd wilde worden met de Chicken Supreme van Domino's.

Waar doe je het voor?

Tot een paar jaar geleden dacht ik dat ik altijd een klungelige dikzak van bijna 2 meter lang zou blijven.
Flashback naar 2011: ik hoorde dat ik vader zou worden en viel in de loop van 18 maanden op eigen kracht bijna 40 kilo af. Dat kwam door een combinatie van Volumetrics (kiezen voor eten met een lage energiedensiteit, waardoor je eigenlijk altijd lekker vol zit) en een bescheiden dosis cardio. Ik weet dus genoeg van voeding en sporten om een gegronde hekel te hebben aan crashdiëten.
Je kent ze wel, eetplannen die gebaseerd zijn op een trendy gimmick. Onmogelijk om vol te houden op de lange termijn, laat staan dat ze tot een duurzame verandering van je levensstijl leiden. Vandaar dat ik het concept van Sportvasten dan ook met een gezonde dosis scepsis benaderde.
Brrr… de term alleen al toverde beelden op mijn netvlies van graatmagere, aan loopbanden vastgeklonken monniken met permanent een knokige vinger in hun keel.

Het doel heiligt de middelen

Na het horen van een paar positieve verhalen over Sportvasten besloot ik toch eens te onderzoeken in hoeverre mijn mening klopte.
De waarheid lag keurig opgevouwen ergens in het midden: ja, het concept heeft iets radicaals, maar het is wel degelijk op wetenschappelijke principes gestoeld. Bovendien is de duur glashard vastgesteld op 10 dagen.
Het hoofddoel van Sportvasten is om ‘de switch’ te maken: je lichaam ervan overtuigen dat suikers verbranden zooo 2014 is en dat de hippere lijven tegenwoordig voor vetcellen gaan. Een met atoomchirurgische precisie gefinetunde combinatie van cardio, sapvasten en funky supplementen moet dit proces in gang zetten.

Doomsday shopping

Ik wilde al langere tijd een deukje slaan in dat hardnekkige buikvet dat maar niet op de gebruikelijke wijze wilde verdwijnen. Daarnaast beloofde de folder als fijne bijvangst meer focus, meer energie, een fitter gevoel en een verlaging van cholesterol & bloeddruk.
Als doorgewinterde marketeer achtte ik mijzelf redelijk immuun voor dergelijke productlofzangen, maar de ervaringen van anderen gaven uiteindelijk de doorslag: ik ging Sportvasten!
De Doos arriveerde, ik deed als een soort doomsday prepper de laatste boodschappen en het feest der matiging kon beginnen.
Eigenlijk was het allemaal erg overzichtelijk: je maaltijdplan vertelt je wat je eet of drinkt en op welke momenten, de cardiotraining doe je wanneer het jou goed uitkomt (in mijn geval meteen zodra ik uit bed kwam, dan hoefde ik er in ieder geval niet de rest van de dag tegenaan te hikken).
En zo kwam het dat ik de eerste dag zonder noemenswaardige incidenten afrondde.

Sterk staaltje gezeik

Ik kon mijn vorderingen bijhouden door mezelf dagelijks te wegen, mijn buikomtrek te meten en door over een staaltje te piesen – gegarandeerd spannender dan de gemiddelde dopingcontrole bij De Tour.
Ik vulde op de mobiele site mijn gegevens in en deelde ze direct met mijn coach, waarop dan meestal een korte Whatsappsessie volgde om de laatste ontwikkelingen door te nemen.
Op dag 3 gebeurde er iets opmerkelijks met mijn staaltje: ik scoorde een 6 op een schaal van 1 tot en met 5! Had ik de switch echt al gemaakt? Was dit de onzekerheid die een al-dan-niet zwangere vrouw voelde bij het vermoeden van een false positive? Helaas, de dieppaarse tint bracht mij niet de vervroegde verlossing waar ik op had gehoopt, want de dagen erna bleef het vakje zo wit als een albino skelet in een zwembad vol dikbleek.

Iemand nog sap?

Dag 4 brak aan, de eerste sapvastendag! Dat betekende drie dagen lang drie maal 100 ml sap als ‘maaltijd’ (had ik al gezegd dat deze kuur ook de creativiteit stimuleert?).
Op een gegeven moment wist je niet meer beter. Sap is lekker. Sap is onze vriend. Heil sap!
Ik heb gemerkt dat iedereen deze kuur op een andere manier beleeft.
Zo raakte ik ‘losgekoppeld’ van de drang naar eten. Eten? Dat deden andere mensen. Ik miste hoogstens het kauwen. Op dat moment kwam ik erachter dat mijn lichaam toch meer kan dan ik dacht.
Strikt gezien had ik met schele hoofdpijn in een hoekje moeten liggen kermen om vast voedsel. Misschien had ik onverhoopt mijn innerlijke zen-monnik getriggerd, want ik had dus geen ‘honger’ zoals ik die normaal zou voelen.
Wel besefte ik ineens hoe makkelijk en hoe vaak ik eet. Dat eten zoveel meer functies vervult dan strikt je lichaam aan de praat houden. En hoe weinig je er eigenlijk van nodig hebt om evengoed te functioneren. Echt een eye-opener!
Maar het leven gaat natuurlijk gewoon door en daar hoort ook een bezoekje aan de supermarkt bij. O V E R A L eten!
Tot mijn grote verbazing heb ik ondanks het appetijtelijke decor geen enkel zwak moment gehad. In tegenstelling tot wat ik altijd heb gedacht was mijn ruggengraat blijkbaar toch niet van lafjes geklopte slagroom gemaakt.
Opmerkelijk: ik kon me prima focussen, maar alles ging een tandje langzamer. Ik voelde me zogezegd ‘astronautig’. Niet de beste modus om te Krav’en, wat dan ook ten zeerste werd afgeraden tijdens de kuur.

Switch ahoy!

Na drie dagen sappelen(!) met een witter-dan-wit staaltje stond ik voor een dilemma: ga ik volgens plan weer mijn eten opbouwen óf las ik voor alle zekerheid een extra dag sapvasten in? In overleg met Suzanne werd het dat laatste. Toen ook dat geen soelaas bood, vond Suzanne het tijd om de ontwikkelaar van de test eens op vriendelijke wijze door de telefoon te trekken. En wat bleek? Bij één op de zoveel mensen kunnen reststoffen van de wat tragere voedingsmiddelen de testresultaten vertroebelen. Gezien het gemak waarmee de kilo’s van mij afgleden (al bijna 4 op dat moment) vonden de ontwikkelaars het aannemelijk dat de switch tóch gemaakt was en kon ik gewoon de dag erna beginnen met mijn voeding weer op te bouwen. Hoera! Dit was bergje af met wind mee en de eindstreep in het vizier.

Resetknop

Zo, het Sportvasten-avontuur zat er nu echt op en de resultaten waren nog beter dan gehoopt! Zes kilo kwijt, 4 cm van mijn taille af, bakken vol energie en heel veel motivatie om de gemiste Krav-trainingen in te halen. Lekker hoor, zo’n druk op de resetknop!
Waren er dan geen nadelen? Tja, het ergste vond ik dat ik toch zeker een week of twee nodig had om weer op krachten te komen.
Mijn energie en enthousiasme gingen door het dak en tegelijkertijd voelde ik me zo slap als een vaatdoek in nul zwaartekracht. Met de aanvalskracht van een gebruikt wattenschijfje. Op een regenachtige middag.
En toch sloeg ik bij de eerstvolgende bag workout finaal een zak van het plafond (sorry Martijn), dus zo erg zal het uiteindelijk niet geweest zijn. Vergelijk het maar met een oud pand dat moet worden afgebroken om er iets nieuws en beters voor in de plaats te kunnen bouwen. Mijn lichaam was mijn tempel, maar voelde nu ook echt als een Funda-topper.

Vliegwiel

Het blijft een wonderlijk idee dat ergens in mijn lichaam een knop is omgezet. Ik heb het dan niet eens over de metabolische switch waar het Sportvasten naartoe werkt, dat was bij nader inzien meer een middel dan een doel op zich.
De échte switch zat wat mij betreft in mijn hoofd, verbonden met een vliegwiel dat allemaal fijne ontwikkelingen in beweging heeft gezet. Nadenken over (de rol van) voeding, serieuzer zijn over lichaamsbeweging, mijn gevoel van eigenwaarde dat even bruut werd gekickstart… het was allemaal nogal wat!
Serieus, als je mij dit een jaar geleden had verteld had ik je niet alleen voor gek verklaard, maar persoonlijk in een lelijke off-color dwangbuis afgezet bij de plaatselijke GGZ.

Bedankt Suzanne, het was inderdaad een avontuur!

sportvasten 

Nieuwsgierig geworden en wil je weten of Sportvasten ook wat voor jou is? Stuur een mailtje naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en een van onze Sportvasten coaches neemt contact met je op!